Kiedy partner odchodzi, mogą  budzić  się stare rany z dzieciństwa. Dlaczego rozstanie boli bardziej, niż powinno?

Większość osób zakłada, że cierpi wyłącznie z powodu utraty ukochanej osoby. Psychologia oraz współczesne badania nad podświadomością pokazują jednak coś znacznie głębszego. Bardzo często nie płaczemy wyłącznie po partnerze. Płaczemy po wszystkim, co to rozstanie uruchomiło w nas po raz kolejny.

Po poczuciu odrzucenia.
Po samotności.
Po niewysłuchanych potrzebach.
Po dziecięcej tęsknocie za miłością, akceptacją i bezpieczeństwem.

Dlatego niektóre rozstania bolą przez kilka tygodni, a inne przez wiele lat. Nie dlatego, że partner był wyjątkowy. Dlatego, że dotknął miejsca, które nigdy wcześniej nie zostało uzdrowione.

Dlaczego rozstanie uruchamia tak silne emocje?

Z punktu widzenia psychologii rozwojowej pierwsze doświadczenia miłości tworzą się znacznie wcześniej niż pierwsze związki. Dziecko buduje swój obraz siebie poprzez relacje z najważniejszymi osobami w swoim życiu.

Jeżeli doświadcza:

• odrzucenia,
• krytyki,
• emocjonalnego chłodu,
• braku uwagi,
• nieprzewidywalności,

w jego podświadomości zaczynają powstawać przekonania:

„Nie jestem wystarczająco ważny.”

„Muszę zasłużyć na miłość.”

„Ludzie odchodzą.”

„Nie mogę być sobą.”

Te przekonania nie znikają wraz z wiekiem. One stają się częścią naszego emocjonalnego świata. Kiedy więc dorosły partner odchodzi, podświadomość często nie przeżywa wyłącznie końca związku. Ona przeżywa ponownie wszystkie wcześniejsze doświadczenia utraty.

To nie partner odszedł. Odeszło poczucie bezpieczeństwa

Jednym z najczęstszych błędów po rozstaniu jest przekonanie, że cierpimy wyłącznie z powodu konkretnej osoby. W rzeczywistości często cierpimy dlatego, że partner stał się symbolem:

• bezpieczeństwa,
• akceptacji,
• bliskości,
• poczucia bycia ważnym.

Kiedy ta osoba znika, aktywują się stare emocjonalne braki. Właśnie dlatego niektórzy ludzie po rozstaniu mówią: „Czuję się tak, jakbym stracił część siebie.” To bardzo trafne określenie. Bo często tracą nie tylko relację, ale również iluzję, że ktoś z zewnątrz wypełni ich wewnętrzną pustkę.

Wewnętrzne dziecko po rozstaniu

W Akademii Liderów Elżbieta Liszewska często podkreśla, że wiele naszych dorosłych reakcji jest odpowiedzią nie tylko dorosłego człowieka, ale również jego wewnętrznego dziecka.

Wewnętrzne dziecko to część psychiki przechowująca:

• emocje,
• doświadczenia,
• lęki,
• potrzeby z okresu dzieciństwa.

Po rozstaniu może ono mówić:

„Znów mnie nie wybrano.”

„Znów jestem nieważny.”

„Znów zostałam sama.”

„Nie zasługuję na miłość.”

To właśnie dlatego ból po rozstaniu bywa niewspółmiernie duży do samej sytuacji. Partner odszedł dziś. Ale cierpią emocje, które mają często kilkanaście, kilkadziesiąt lat.

Dlaczego wybieramy ludzi, którzy uruchamiają nasze rany?

To pytanie pojawia się bardzo często.

Dlaczego ktoś po raz kolejny trafia na osobę:

• niedostępną emocjonalnie,
• chłodną,
• unikającą bliskości,
• krytyczną,
• niezaangażowaną

Odpowiedź kryje się w podświadomości. Psychika człowieka ma naturalną tendencję do odtwarzania tego, co zna. Nawet jeśli było bolesne. Jeżeli dziecko przez lata walczyło o uwagę rodzica, może później nieświadomie wybierać partnerów, przy których ponownie będzie musiało o tę uwagę walczyć. Nie dlatego, że lubi cierpieć. Dlatego, że podświadomość próbuje dokończyć historię, której nie udało się zakończyć w dzieciństwie.

Największa pułapka po rozstaniu

Wiele osób po zakończeniu związku skupia się wyłącznie na pytaniach:

• Dlaczego odszedł?
• Co zrobiłam źle?
• Czy wróci?
• Czy znajdzie kogoś lepszego?

To naturalne. Jednak prawdziwa transformacja zaczyna się od innych pytań:

–  Dlaczego tak bardzo potrzebowałam tej relacji?

–  Jakich potrzeb sama sobie nie dawałam?

–  Co to rozstanie pokazuje mi o mojej relacji ze sobą?

–  Jakie przekonania o sobie właśnie się ujawniły?

To są pytania, które prowadzą do uzdrowienia.

Rozstanie może stać się początkiem

Choć trudno w to uwierzyć w środku emocjonalnego kryzysu, wiele osób po latach przyznaje, że najważniejsza zmiana w ich życiu rozpoczęła się właśnie po rozstaniu. Dlaczego? Bo po raz pierwszy zostały zmuszone do spotkania ze sobą. Bez partnera. Bez iluzji. Bez uciekania w kolejną relację.

To właśnie wtedy można zobaczyć:

• swoje schematy,
• swoje lęki,
• swoje potrzeby,
• swoje dziecięce rany.

I zacząć budować życie nie na braku, ale na świadomości.

Jak odzyskać siebie po rozstaniu?

Proces zdrowienia nie polega na tym, by jak najszybciej przestać czuć. Polega na tym, by zrozumieć, co tak naprawdę boli. Czasem nie boli utrata partnera. Boli utrata marzeń. Boli odrzucenie, poczucie niewystarczalności, samotność, która była obecna dużo wcześniej. Dopiero kiedy człowiek zaczyna pracować z tymi emocjami, odzyskuje prawdziwą wolność.

Akademia Liderów od bólu do świadomości

W Akademii Liderów, stworzonej przez Elżbietę Liszewską, jednym z ważnych obszarów pracy jest zrozumienie wpływu podświadomości na relacje, emocje i życiowe wybory.

Uczestnicy uczą się między innymi:

• rozpoznawania schematów relacyjnych,
• pracy z wewnętrznym dzieckiem,
• budowania poczucia własnej wartości,
• uwalniania emocjonalnych blokad,
• rozumienia mechanizmów podświadomości,
• tworzenia zdrowych i świadomych relacji.

Bo prawdziwa zmiana nie zaczyna się od znalezienia nowego partnera. Zaczyna się od spotkania z samym sobą.

Jeżeli czujesz, że w Twoim życiu powtarzają się te same historie, te same relacje i te same emocjonalne rany, właśnie rozpoczyna się nowa rekrutacja do Akademii Liderów.

To nie jest tylko szkoła rozwoju osobistego. To przestrzeń dla ludzi, którzy chcą zrozumieć siebie głębiej, uwolnić się od starych schematów i świadomie budować swoje życie oraz relacje. Być może rozstanie, które dziś wydaje się końcem, jest początkiem najważniejszej podróży, podróży do siebie.

Dołącz do nas: